सुर्खेत – राजनीतिलाई सत्ता र शक्तिको भर्‍याङ मात्र ठान्नेहरूको भीडमा कर्णाली प्रदेशका आर्थिक मामिला तथा योजना मन्त्री राजीव विक्रम शाह एक अपवाद पात्रका रूपमा उदाएका छन्। आफ्नो सुखद र सुविधासम्पन्न जीवनलाई त्यागेर जाजरकोटका विकट भीरपाखाहरू रोजेका शाहको परिचय अहिले एक ‘सुधारवादी’ नेताका रूपमा स्थापित हुँदै गएको छ।

संकटमा जनताको पहिलो आड भरोसा

जाजरकोटले भोग्ने हरेक विपत्तिमा सबैभन्दा पहिले पुग्ने नाम हो— राजीव विक्रम शाह। जिल्लामा महामारी फैलिँदा होस् वा अन्य स्वास्थ्य संकट, आफ्नै निजी खर्चमा हेलिकप्टरमार्फत औषधि र डाक्टर लिएर पुग्ने उनको तत्परताले उनलाई ‘संकटका सारथी’ बनाएको छ।

२०८० सालको विनाशकारी भूकम्पका बेला पनि उनले कुनै राजनीतिक दाउपेच नगरी अहोरात्र उद्धार र राहतमा आफूलाई समर्पित गरे। भूगोलले ठगिएको जाजरकोटलाई न्याय दिलाउन उनले राजनीतिलाई एक ‘औजार’का रूपमा प्रयोग गर्दै आएका छन्, जसका कारण उनको सामाजिक छवि राजनीतिक कदभन्दा पनि उच्च देखिन्छ।

मन्त्रालयमा ‘सर्जिकल’ सुधारको प्रयास

हाल कर्णाली प्रदेशको आर्थिक मामिला तथा योजना मन्त्रालयको कमान्ड सम्हालेका शाह एउटा कठिन परीक्षामा छन्। कर्णालीको पुरानो रोग ‘कमजोर बजेट कार्यान्वयन’ र ‘गरिबी’लाई चिर्न उनले केही साहसिक कदमहरू चालेका छन्:

• फजुल खर्चमा कैंची: मन्त्रालयको अनुत्पादक खर्च कटौती र सरकारी गाडीहरूको दुरुपयोग रोक्न उनले कडा नीति लिएका छन्।

• बिचौलियामुक्त योजना: योजना छनोटमा हुने बिचौलियाको चलखेल अन्त्य गर्दै पारदर्शी प्रणालीमा जोड दिएका छन्।

• बजेटको प्राथमिकीकरण: अनुत्पादक क्षेत्रमा बजेट छर्ने प्रवृत्तिलाई रोकेर नतिजामुखी आयोजनामा लगानी बढाउने उनको लक्ष्य छ।

“कर्णालीलाई कसैको दया होइन, आफ्नो अधिकार र अवसर चाहिएको छ।” – मन्त्री राजीव विक्रम शाह

एक्सनमा विश्वास गर्ने नेता

भाषणमा भन्दा काममा बढी विश्वास गर्ने शाहको कार्यशैलीले कर्मचारी र सर्वसाधारण दुवैलाई उत्साहित बनाएको छ। कर्णालीको आर्थिक अवस्था सुधार्ने उनको ‘भिजन’ र जनतासँगको ‘विनम्र’ व्यवहारले उनलाई सिंगो प्रदेशकै आशाको केन्द्र बनाएको छ।

हुन त उनको राजनीतिक यात्रा अझै लामो छ, तर उनले जाजरकोट र कर्णालीको भूगोलमा छोडेको सामाजिक छाप भने इतिहासमा मेटिने छैन। सुधारका यी पाइलाहरूले निरन्तरता पाएमा कर्णालीको आर्थिक भविष्यले नयाँ मोड लिने निश्चित छ।